Με αφορμή τα εγκαίνια του Ι.Ν.Αγίου Γεωργίου Πολυρράχου στις 4 Νοεμβρίου 2018, ας φέρουμε στη μνήμη μας τα περασμένα και τα
πρόσφατα γεγονότα του Ιερού Ναού όπως έχουν καταγραφεί και αποδοθεί στο βιβλίο
‘ΤΟ ΠΟΛΥΡΡΑΧΟ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ’ του συγγραφέα Γεωργίου Π.Δαλαγιώργου.
«…….Ο Ναός του
Αγίου Γεωργίου (πολιούχος του χωριού), κτίστηκε στα χρόνια της τουρκοκρατίας,
μη γνωρίζοντας όμως το πότε ακριβώς. Ξαναχτίσθηκε στην ίδια θέση κατά το έτος 1892-1893.
Στις 11-3-1892 η εκκλησιαστική επιτροπή του χωριού ζητάει άδεια, προκειμένου να
επισκευάσει την Εκκλησία, από τη διοίκηση Μπετωλίων. Ο Ναός καθώς αναφέρουν
«χρήζει επισκευής και προβολής της μιας πλευράς προς εύρυνσιν, διότι κινδυνεύει
να πέσει …».¹
Ο Ναός του
Αγίου Γεωργίου, όπως τον θυμάται ο μπάρμπα – Νάτσιος, ήταν μεγαλοπρεπής,
λιθόκτιστος, με ξύλινο νάρθηκα όπου πάνω υψωνόταν (5-6) μεγάλα ξύλινα παράθυρα,
τα οποία δέσποζαν σε κάθε πλευρά του Ναού. Η κεντρική είσοδος του Ναού,
φτιαγμένη από ξύλο, δίφυλλη. Στο εσωτερικό του Ναού υπήρχε γυναικωνίτης,
ξύλινης κατασκευής, με σκαλισμένα τα ξύλινα κάγκελά του ολόγυρα. Ο γυναικωνίτης
λειτούργησε κάποιες φορές ως σχολείο, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Στα
βορειοδυτικά του Ναού, υπήρχε ένα μικρό κτίσμα (εφαπτόμενο σ’αυτόν), με ισόγεια
αποθήκη και στον όροφο μια μικρή αίθουσα, την οποία μέχρι το έτος 1938
χρησιμοποιούσαν ως σχολείο.
Την 1η Ιουλίου
του 1943 ο Ναός κάηκε από τα κατοχικά γερμανικά στρατεύματα.
Ο Ναός του
Αγίου Γεωργίου, μετά την υποχώρηση των Γερμανών, επισκευάσθηκε, σύμφωνα με
μαρτυρίες του Ιωάννη Δ. Δημόπουλου² περί το 1955-1960.
